روز گذشته مورخ ۱۹ مردادماه (۱۰ آگوست) مراسم بزرگداشت زنده یاد سید جمال حسینی (اسفندیار بهارمس) عضو بنیانگذار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و سردبیر فقید خبرگزاری هرانا در محل دانشگاه جرج واشنگتن در آمریکا به همت فعالان ایرانی ساکن این شهر برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران این مراسم که به هدف بزرگداشت آن زنده یاد و تجلیل از شخصیت و میراث پربار زندگی آن فعال حقوق بشر برگزار شد با حضور قابل توجه فعالان سیاسی و مدنی ساکن این منطقه روبه رو گردید، مراسم مذکور ساعت ۵ عصر پس از تک نوازی گیتار توسط یکی از هنرمندان، با سخنان دکتر کاویان میلانی بعنوان اداره کننده مراسم، با توضیح اهداف آن بزرگداشت، آغاز شد.
کیوان رفیعی، زندانی عقیدتی سابق و از همکاران زنده یاد حسینی در ابتدای مراسم به ارایه زندگی نامه ایشان پرداخت، آقای رفیعی در سخنان خود به زندگی کارگری جمال و اینکه دایی خود را در پی قتل عامهای سیاسی دهه شصت از دست داد و به شخصیت پر احساس او و مسولیت پذیر بودنش نسبت به محیط پیرامون و جامعهاش اشاره کرد، وی سوابق فعالیتهای او در داخل کشور منجمله سوابق بازداشت ایشان را بر شمرد و نقش کلیدی جمال در تاسیس «مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران» و سپس حفظ گروه در سالهای فعالیت آن را توضیح داد، آقای رفیعی پس از پایان توصیف چگونگی مرگ پر ابهام آقای حسینی عنوان داشت «… و اینگونه دفتر زندگی انسانی که در طی عمر کوتاه اما پربارش زندگیهای زیادی را حفظ کرد و به درستی باید او را سمبلی از درد و رنج یک نسل و ملت دانست، انسان عارف مسلک و وارستهای که پس از سالها فعالیت بیچشم داشت تنها سرمایه او در زمان حیات تنها یک کامپیوتر و کمی قلم و کاغذ بود بسته شد هر چند راهی که او آغاز کننده بود همواره پررهرو خواهد ماند».
در ادامه مراسم، دکتر محسن سازگارا ضمن مشکوک خواندن مرگ آقای حسینی سخنرانی کوتاهی در مورد ماهیت حقوق بشر و ادعاهای متناقض حکومت ایران در باب حقوق بشر اسلامی پرداخت، آقای سازگارا مذهب را تنها در تطبیق با انسانیت و حقوق بشر قابل پذیرش دانستند، این فعال سیاسی همچنین به سوابقی از چالشهای نظری حکومت ایران در طی دهههای گذشته در زمینههای مرتبط با حقوق بشر اشاره کردند.
مراسم بزرگداشت زنده یاد حسینی با تک نوازی ویولون استاد بابک ثابتیان به افتخار وی ادامه پیدا کرد، در اواسط برنامه بهناز، یکی از خواهران مرحوم حسینی از طریق ارتباط ویدیویی به نیابت از خانواده از حضار و تمام کسانی که برای تسلی خاطر خانواده با ارسال پیام یا به هر نحوی تلاش کردند تشکر کرد و همچنین آرزو کرد کاش این توجهات در زمان حیات آن روزنامه نگار و برای حفظ او صورت میگرفت، خانم حسینی در پایان آرزوی جهانی بدون «پناهندگی» را کردند.
منصور اسانلو، از رهبران جنبش کارگری ایران که از شهر نیویورک برای حضور در این مراسم آمده بود، سخنران بعدی بود که با اشاره به مشاهدات و خاطرات خود از ارتباط با زنده یاد حسینی، او و تشکیلات خبری تحت مدیریت او را «دلاور» خطاب کرد، آقای اسانلو کشور ترکیه را حیاط خلوت وزارت اطلاعات دانست و خواستار توجه به سایر پناهندگان سیاسی شدند.
در ادامه مراسم، خانم لادن یزدیان ضمن تجلیل از فعالیتهای بدون تبعیض آقای حسینی، متن ارسالی آقای فراز صانعی، محقق بخش ایران سازمان دیدهبان حقوق بشر به مراسم بزرگداشت را قرائت کردند، در این نامه آقای صانعی خاطرهای از دوستی مشترک و ویژگیهای شخصیتی زنده یاد حسینی بیان داشتند.
مراسم بزرگداشت زنده یاد سید جمال حسینی در دانشگاه جرج واشنگتن با بیان خاطراتی کوتاه از سوی برخی از حاضرین در نشست ادامه پیدا کرد، کورش صحتی، روزنامه نگار و فعال سیاسی از خاطرات خود و مشاهدات خود از اولین روزهای آغاز زندگی پناهندگی جمال در ترکیه گفت، آقای صحتی گفت «جمال به خاطر مشغله و احساس تعهدی که نسبت به کارش داشت حتی کمتر از خانه بیرون میرفت و خودش را از سادهترین خوشیهای زندگی محروم کرده بود».
آقای بهزاد مهرانی، زندانی عقدتی سابق و مدافع حقوق بشر نیز با ذکر خاطرهای از دوران بازداشت خود عنوان داشتند فعالیتهای جمال آنقدر جدی و موثر بود که به شخصه سختترین بخشهای بازجوییها و حساسیتهای ماموران امنیتی را در زمان گفتن از او تجربه کرده است و این در مورد فردی که فعالیت تاثیر گذاری ندارد نمیتواند مصداق داشته باشد، آقای مهرانی همچنین نامه ارسالی فعال حقوق بشر دربند، سید مهدی خدایی به مراسم بزرگداشت را قرائت کردند، آقای خدایی بعنوان همکار آقای حسینی که ایام محکومیت خود را در بند ۳۵۰ زندان اوین سپری میکند در نامه ارسالی خود ضمن تجلیل از جایگاه والای جمال حسینی و نقش برجسته او در سالهای فعالیت مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران آورده بود «… جمال، رو به سوی نور داشت. باور و گفتار و کردارش هم ساز بود و همین امر سبب ساز جاودانگیاش شد. جمال با مهر خود درختی کاشت و با عشق پروراند، درختی که سایهٔ آن فارغ از هر تبعیض پناهگاه تمامی انسانهای دردمند و آزرده خاطر بود و مطمئنیم نور امید و دعای خیر آنها تا سالیان سال ریشههای آن درخت را پرتوان نگه خواهد داشت و هر روز شاهد پیشرفت و بهبود آن خواهیم بود..».
احمد باطبی، روزنامه نگار و فعال حقوق بشر آخرین فرد از این بخش مراسم بودند که طی سخنان کوتاهی از تجربه همکاری با آقای حسینی گفت، او سخنان خود را با تاکید بر اینکه «ما آدم بزرگی را از دست دادیم» به پایان رساند.
آقای دکتر کاویان میلانی بصورت مختصر اشاره کردند به ویژگی فعالیت آقای حسینی در دفاع بدون تبعیض از اقلیتهای ملی و مذهبی در ایران اعم از هموطنان کرد، بهایی، یهودی و… آقای میلانی گفت این ویژگی برجستهای است که باید مورد توجه و سرمشق قرار گیرد.
در ادامه این جلسه، «اطلاعیه تکمیلی درباره درگذشت پرابهام سید جمال حسینی» که از سوی «دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران» صادر شده بود، توسط کیوان رفیعی قرائت شد.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)